„Granie do jednej bramki” w rodzinie. O komunikacji, konfliktach i codziennych rozmowach – rozmowa z psychoterapeutą Arturem Brzezińskim
Jak budować relacje w rodzinie, w której każdy ma własne potrzeby, doświadczenia i sposób patrzenia na świat? O tym, czym w praktyce jest „granie do jednej bramki”, rozmawialiśmy z Arturem Brzezińskim – psychoterapeutą i seksuologiem, który wspólnie z żoną poprowadził wykład w ramach Akademii dla Rodzica.
Wspólne wartości, różne wyobrażenia
Choć wielu rodziców deklaruje podobne cele wychowawcze – takie jak szczęście dziecka, jego samodzielność czy wzajemne wsparcie w relacji – prawdziwe trudności pojawiają się na poziomie codziennych decyzji. Jak zauważa specjalista, konflikty często zaczynają się wtedy, gdy ogólne wartości trzeba przełożyć na konkretne sytuacje.
Przykładem może być rozumienie samodzielności dziecka. Jedno z rodziców może chcieć pomagać w odrabianiu lekcji, drugie natomiast uważać, że dziecko powinno radzić sobie samo. W teorii cel jest wspólny, ale drogi jego realizacji różne – i właśnie w tym miejscu rodzą się napięcia.
Rodzicielstwo bez „instrukcji obsługi”
Artur Brzeziński podkreśla, że większość dorosłych nie przechodzi formalnej „szkoły rodzicielstwa”. W praktyce korzystamy z doświadczeń wyniesionych z własnego domu rodzinnego, często nie do końca uświadamiając sobie, jakie wartości i wzorce powielamy.
Problemem bywa brak rozmowy o tym, jakie cele wychowawcze naprawdę mamy jako para. Gdy potrzeby i oczekiwania pozostają nienazwane, łatwo o nieporozumienia – szczególnie w codziennym pośpiechu i natłoku obowiązków.
Najczęstszy błąd? Domyślanie się
Zdaniem terapeuty jedną z największych trudności w relacjach rodzinnych jest brak jasnej komunikacji. Wiele osób zakłada, że partner czy partnerka „powinni wiedzieć”, co czujemy lub czego potrzebujemy. Tymczasem takie domysły prowadzą do frustracji i poczucia niezrozumienia.
Dorośli często są też tak pochłonięci logistyką życia rodzinnego – obowiązkami, pracą czy planowaniem dnia – że brakuje przestrzeni na spokojną rozmowę o emocjach i relacji.
Konflikt nie musi niszczyć
Ekspert podkreśla, że konflikt w rodzinie jest zjawiskiem naturalnym. Każda osoba ma inne doświadczenia i sposób patrzenia na świat, dlatego różnice zdań są nieuniknione.
Kluczowe jest jednak to, co z konfliktem zrobimy. Unikanie trudnych tematów prowadzi do narastania napięcia, które z czasem może „wybuchnąć”. Z drugiej strony, zamienianie konfliktu w kłótnię opartą wyłącznie na emocjach również nie przynosi rozwiązania.
Najbardziej konstruktywna droga to nazwanie problemu, mówienie o własnych potrzebach i próba wysłuchania drugiej strony – nawet jeśli jest to trudne.
Komunikacji można się uczyć
Budowanie dobrej komunikacji zaczyna się od codziennych, prostych sytuacji. Artur Brzeziński zachęca rodziców, by po powrocie do domu znaleźć chwilę na wspólną rozmowę o tym, jak minął dzień – bez telefonów i rozpraszaczy.
Ważne jest nie tylko zadawanie pytań, ale przede wszystkim uważne słuchanie. Dzieci uczą się sposobu komunikacji, obserwując relacje między dorosłymi. To, jak dziś rozmawiamy z partnerem czy dzieckiem, może wpływać na relacje kolejnych pokoleń.
Szacunek – fundament relacji
Niezależnie od wieku dziecka, kluczową zasadą pozostaje szacunek. Oznacza on uznanie emocji, potrzeb i sposobu przeżywania drugiej osoby. W przypadku młodszych dzieci brak szacunku bywa trudniejszy do zauważenia, ale – jak podkreśla terapeuta – również może być dla nich krzywdzący.
Rozmowa, słuchanie i stawianie granic to umiejętności, które można trenować zarówno w relacji z dziećmi, jak i partnerem.
Wykład jako przestrzeń do zatrzymania się
Spotkanie w ramach Akademii dla Rodzica miało formę interaktywną – uczestnicy nie tylko słuchali, ale też dzielili się własnymi doświadczeniami. Jak zaznacza prowadzący, najważniejszą wartością takich wydarzeń jest refleksja nad tym, co dzieje się w codziennym życiu rodzinnym.
Dla osób zainteresowanych pogłębieniem tematu przygotowano również warsztaty, podczas których uczestnicy mogli ćwiczyć konkretne umiejętności komunikacyjne i sposoby prowadzenia rozmów w rodzinie.
Bo – jak podsumowuje Artur Brzeziński – „granie do jednej bramki” nie oznacza braku różnic, lecz umiejętność rozmowy o nich z szacunkiem i uważnością.
